w prawie formalnym: fakt posiadania kompetencji przez organ władzy publicznej do rozstrzygnięcia powstałej przed nim sprawy.

możliwość, zdolność prawna do podejmowania decyzji i wydawania rozporządzeń w jakiejś sprawie.

kompetencja głowy państwa (najczęściej: prezydenta), funkcja stabilizacyjna wobec systemu rządów w danym kraju, czuwanie nad harmonijnym sprawowaniem władzy w kraju, pomaganie w rozwiązywaniu kryzysów politycznych i przywracaniu normalnego funkcjonowania instytucji rządzących.

uprawnienie, które komuś (nie tylko osobie, także np. podmiotowi gospodarczemu) przysługuje zgodnie z przepisami lub szczegółową umową, słuszne roszczenie, przywilej.

zakres uprawnień, komptencji w zakresie jakiegoś działania.

kompetencje, wpływ na jakieś sprawy.

taki, który ma moc tworzenia, nadawania praw; zajmujący się tworzeniem praw.