wyraz stanowiący określenie jakiejś rzeczy.

cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana zamiast całego jego brzmienia dla oszczędności miejsca w zapisanym tekście i czasu w czytaniu; skróty zazwyczaj są utrwalone w języku.

wyraz utworzony z pierwszych liter lub sylab innych wyrazów, rzadziej jednego wyrazu.

wyraz, w którym można odróżnić rdzeń od części wyrażającej funkcje gramatyczne.

wyraz, wyrażenie lub zwrot uznawany przez użytkowników danego języka jako nieprzyzwoity, ordynarny, wulgarny.

sieć semantyczna mająca odzwierciedlać system leksykalny języka.

$ w semantyce: suma znaczeń danego znaku językowego, obejmująca jego denotację i konotacje.

komunikat językowy wyrażony zespołem wyrazów powiązanych logicznie i gramatycznie lub jednym wyrazem, wyodrębnionym prozodyjnie (mającym zamknięty kontur intonacyjny).

zasób słów danego języka.

grupa jednostek językowych otaczających inną jednostkę w komunikacie językowym.

zbiór synonimów danego języka.

sieć semantyczna mająca odzwierciedlać system leksykalny języka.

$ w semantyce: suma znaczeń danego znaku językowego, obejmująca jego denotację i konotacje.

zestaw pojęć używanych w zakresie jakiejś branży, nauki, dziedziny wraz z regułami ich użycia.

komunikat językowy wyrażony zespołem wyrazów powiązanych logicznie i gramatycznie lub jednym wyrazem, wyodrębnionym prozodyjnie (mającym zamknięty kontur intonacyjny).

zasób słów danego języka.

grupa jednostek językowych otaczających inną jednostkę w komunikacie językowym.

zbiór synonimów danego języka.

o wyrazie, części mowy: posiadający różne formy fleksyjne, poddajacy się odmianie.

o wyrazie, części mowy: niepoddający się odmianie.

składający się z jednej sylaby.

słowo wypowiedziane albo zapisane, konkretna forma w porównaniu do abstrakcyjnego słowa lub leksemu.

abstrakcyjna jednostka będąca najmniejszą grupą fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

jedna z trzech faz artykulacyjnych wyrazu, środek wyrazu.

abstrakcyjna jednostka będąca najmniejszą grupą fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

jedna z trzech faz artykulacyjnych wyrazu, środek wyrazu.