jeden z elementów dzieła muzycznego, będący szeregiem dźwięków o określonej długości ich trwania i odległości między nimi.

gatunek muzyki granej na mechanicznych instrumentach, których kształt ustalił się w XIX w., korzystającej z form muzycznych klasycyzmu, stawiany w opozycji do muzyki rozrywkowej.

lekka w odbiorze muzyka mająca dostarczać rozrywki.

muzyka przeznaczona na niewielkie zespoły, zazwyczaj do 9 wykonawców.

hałaśliwa i jazgotliwa muzyka.

połączony z utworem muzycznym film, którego fabuła nawiązuje zazwyczaj do tekstu utworu.

taki, w którym dominuje lub wyłącznie występuje wokal, śpiew.

w muzyce: taki, który nie ma centrum tonalnego, jego struktura cechuje się niezależnością elementów dźwiękowych z powodu braku wspomnianego centrum; taki, który może sprawiać wrażenie chaotycznego.

taki, który jest wykonywany przez orkiestrę; angażujący orkiestrę.

taki, który wykonywany jest na instrumentach, przeznaczony jest do wykonywania na nich.

taki, który jest rozpisany na więcej niż jeden głos.

dziedzina ludzkiej działalności, której wytwory mają najczęściej pewne (subiektywnie oceniane) walory estetyczne.

dzieło rąk ludzkich, umysłu ludzkiego, coś stworzonego przez siły nadprzyrodzone lub wytworzonego przez prawa przyrody, naturę, wszechświat.

muzyka śpiewana, grana lub tylko odsłuchiwana przez kogoś.

śpiewać lub grać, uprawiać muzykę, zwłaszcza dla przyjemności.