opona z głębokim bieżnikiem odgarniającym śnieg w celu poprawienia trakcji.

rodzaj pneumatycznej opony o szerokim przekroju.

opona zrobiona z mieszanki syntetycznego kauczuku i sadzy, dostosowana do użytkowania w wysokich temperaturach.

opona, której kord ułożony jest promieniowo, używana głównie w samochodach osobowych.

element toczny, jeden z elementów stanowiących podparcie oraz umożliwiających przemieszczanie się pojazdów.

wyposażenie pojazdu obejmujące elementy gumowe otaczające koła.

wyposażenie pojazdu obejmujące elementy gumowe otaczające koła.

taki, który skonstruowany jest bez wentyla.

zewnętrzna część opony bezpośrednio stykająca się z drogą.

część opony, warstwa (lub częściej warstwy) kordu wykonana z możliwie jak najmniej rozciągliwego materiału, ułożona obwodowo, jej zadaniem jest usztywnienie czoła opony i zapobiegnięcie jego deformacjom pod wpływem działających sił.

rodzaj tkaniny sztucznej (z włókien szklanych, innych chemicznych, nawet drutów) używanej do wzmacniania opon.

zewnętrzna część opony bezpośrednio stykająca się z drogą.

tworzywo sztuczne, rozciągliwy materiał kauczukopochodny.

rodzaj tkaniny sztucznej (z włókien szklanych, innych chemicznych, nawet drutów) używanej do wzmacniania opon.