piękno 1
noundomain: propertyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
zniewalający urok, wysoka wartość, która ma zdolność poruszania człowieka do głębi, wzbudzania zachwytu; wartość często utożsamiana z pozytywnymi właściwościami estetycznymi bytu, szczególnie wynikającymi z zachowania proporcji, harmonii barw, dźwięków, stosowności, umiaru i użyteczności, odbierana przez zmysły, pojęcie silnie związane z teorią estetyki, prawdy i dobra.
Examples
- 1.W metafizyce, piękno jest jedną z transcendentalnych właściwości bytu, wyrażającą jego scalenie, przejrzystość, proporcję wewnętrzną tworzyw bytu oraz doskonałość.
- 2.Istnieje piękno idealne, duchowe, moralne, naturalne, cielesne, obiektywne i subiektywne.
- 3.Zachwyciła się pięknem gór.
- 4.Dostrzegł piękno w tym prostym geście.
- 5.Prawdziwe piękno drzemie w człowieku w środku.
- 6.Jestem wrażliwy na piękno klasycznych rzeźb.
Synonyms
- uroda 2
piękno, zespół cech budzących zachwyt.
