piękno 1

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

zniewalający urok, wysoka wartość, która ma zdolność poruszania człowieka do głębi, wzbudzania zachwytu; wartość często utożsamiana z pozytywnymi właściwościami estetycznymi bytu, szczególnie wynikającymi z zachowania proporcji, harmonii barw, dźwięków, stosowności, umiaru i użyteczności, odbierana przez zmysły, pojęcie silnie związane z teorią estetyki, prawdy i dobra.

  • 1.Jestem wrażliwy na piękno klasycznych rzeźb.
  • 2.Zachwyciła się pięknem gór.
  • 3.Prawdziwe piękno drzemie w człowieku w środku.
  • 4.Dostrzegł piękno w tym prostym geście.
  • 5.Istnieje piękno idealne, duchowe, moralne, naturalne, cielesne, obiektywne i subiektywne.
  • 6.W metafizyce, piękno jest jedną z transcendentalnych właściwości bytu, wyrażającą jego scalenie, przejrzystość, proporcję wewnętrzną tworzyw bytu oraz doskonałość.
  • piękno, zespół cech budzących zachwyt.

FENG