wdzięk 1

noundomain: propertyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

urok, czar, cecha czegoś lub kogoś miłego w odbiorze, dobrze skomponowanego, doważonego, sprawiającego wrażenie harmonijnego i ładnego, przyjemnego.

  • 1.Swoisty wdzięk utworu płynie z pomieszania kultury francuskiej z grecko-orientalnym obrazem życia codziennego.
  • 2.Uderza z nich przede wszystkim opanowanie charakteru portretowanych osób – ten jakiś wdzięk wyrazistości w pracy, który sprawia, że, nie widząc modelów, czujemy z rysunków, że są podobne.
  • 3.Dennis Harvey z Variety dał negatywną opinię, pisząc, że film „bez wdzięku miesza twardy kryminał z melodramatycznymi kliszami i staje niezamierzenie śmiesznym narracją »O nie! Jestem teraz laską!!«”.
  • 4.Tego wieczora Aurelia czarowała wdziękiem i promieniała pewnością siebie.
  • 5.Pomimo licznych zmarszczek na czole miał w sobie chłopięcy wdzięk, który ciągnął za nim tłumy.
  • 6.No, zakochałem się - jej osobisty wdzięk mnie pokonał.
  • 7.W mitologii rzymskiej Gracje były boginiami wdzięku i radości.
  • cecha przejawiająca się w ujmującym, ładnym, zgrabnym sposobie poruszania się i pełnym wdzięku sposobie bycia.

  • czyjś wdzięk, gracja.

Project co-funded by European funds

FENG