urzędnik nadzwyczajny w starożytnym Rzymie, posiadający nieograniczoną władzę na okres maksymalnie sześciu miesięcy.

ten, kto dokonuje podboju nowych ziem, zdobywa je.

w okresie powstawania państwa muzułmańskiego dowódca wojskowy, a następnie wielkorządca podbitej prowincji z nadania kalifa, sprawujący jednocześnie władzę wojskową, administracyjną i finansową.

wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus, stopień wojskowy dowodzących cesarską armią japońską.

dowódca wojskowy i przywódca polityczny, cesarz Francji w latach 1804–1814 i w roku 1815.

osoba stojąca na czele grupy ludzi w służbach mundurowych.

ktoś, kto przewodzi komuś lub czemuś, stoi na czele jakiejś grupy.