określona liczba funkcjonariuszy, najczęściej żołnierzy, jaką należy wysłać w dane miejsce.

zaciąg w dawnym wojsku polskim.

rodzaj wojsk w Polsce w XVII i XVIII wieku, stanowiący główne siły regularnej armii, utrzymywane ze skarbu państwa.

istniejące w czasie II wojny światowej zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego.

siły zbrojne Rosji sowieckiej (RFSRR), następnie wojska lądowe RFSRR w latach 1918–1922 i lądowe siły zbrojne ZSRR w latach 1922–1946.

Armia Ochotnicza z czasów wojny domowej w Rosji.

komunistyczne bojówki działające w Rosji, składające się z robotników przemysłowych.

całość zbudowana w określony sposób z poszczególnych elementów powiązanych ze sobą.

grupa ludzi działających wspólnie, pracujących, wykonujących razem inne czynności.

grupa żołnieży o takim samym stopniu wojskowym (tzw. korpus osobowy).

w wojsku współczesnym: zespół ludzi, który jest częścią jednostki wojskowej.

wyższy związek taktyczny składający się z kilku dywizji lub brygad określonego rodzaju wojsk lub związków taktycznych i oddziałów przeznaczonych do zabezpieczenia działań całości jego sił (może także działać samodzielnie, wykonując specjalne działania).

szczególna jednostka wojskowa, do której wysyłani są żołnierze ukarani dyscyplinarnie.

oddział walczący na linii frontu.

jednostka w strukturze organizacji wojskowej wyodrębniona na przykład na podstawie rodzaju broni.

osoba pełniąca służbę w siłach zbrojnych danego kraju, terytorium.

lądowe siły zbrojne danego kraju; wojska lądowe.

pracownik wywiadu, szpieg, wywiadowca, informator, który najczęściej działa na terenie obcego kraju.

wielostopniowa jednostka organizacyjna i operacyjna wojska występująca we wszystkich rodzajach sił zbrojnych, przeznaczona do prowadzenia operacji na konkretnym teatrze działań wojennych.

grupa żołnieży o takim samym stopniu wojskowym (tzw. korpus osobowy).

w wojsku współczesnym: zespół ludzi, który jest częścią jednostki wojskowej.

wyższy związek taktyczny składający się z kilku dywizji lub brygad określonego rodzaju wojsk lub związków taktycznych i oddziałów przeznaczonych do zabezpieczenia działań całości jego sił (może także działać samodzielnie, wykonując specjalne działania).

szczególna jednostka wojskowa, do której wysyłani są żołnierze ukarani dyscyplinarnie.

oddział walczący na linii frontu.

jednostka w strukturze organizacji wojskowej wyodrębniona na przykład na podstawie rodzaju broni.

osoba pełniąca służbę w siłach zbrojnych danego kraju, terytorium.

lądowe siły zbrojne danego kraju; wojska lądowe.

pracownik wywiadu, szpieg, wywiadowca, informator, który najczęściej działa na terenie obcego kraju.

siły zbrojne, wojsko; armia, szczególnie duża, silna, groźna.

podniośle o wojsku.