żuchwa, dolna szczęka.

szkielet głowy.

początkowy odcinek przewodu pokarmowego człowieka wyznaczany przez szparę ust, podniebienie twarde, podniebienie miękkie i cieśń gardzielową.

szkielet głowy.

początkowy odcinek przewodu pokarmowego człowieka wyznaczany przez szparę ust, podniebienie twarde, podniebienie miękkie i cieśń gardzielową.

jeden z narządów, wchodzących w skład tzw. nasady (trzech jam ponadkrtaniowych w aparacie artykulacyjnym) w obrębie aparatu mowy; artykulatorami są: wargi, język, podniebienie miękkie, języczek, żuchwa, zęby, dziąsła i podniebienie twarde.

złożony, twardy twór anatomiczny występujący u większości kręgowców (z wyjątkiem współczesnych ptaków, żółwi, ropuch i niektórych ssaków), stanowiący element układu trawienia i służący do rozdrabniania pożywienia.

tarczka z chrząstki włóknistej w niektórych stawach, np. żuchwowym, kolanowym, znajdująca się między powierzchniami stawowymi kości.

zgrubiała tkanka osłaniająca wyrostek zębodołowy i z nim zrośnięta, przylegająca ściśle do zębiny oraz wypełniająca przestrzeń między przylegającymi zębami.

część kości szczęk, w której osadzone są zęby.

złożony, twardy twór anatomiczny występujący u większości kręgowców (z wyjątkiem współczesnych ptaków, żółwi, ropuch i niektórych ssaków), stanowiący element układu trawienia i służący do rozdrabniania pożywienia.

tarczka z chrząstki włóknistej w niektórych stawach, np. żuchwowym, kolanowym, znajdująca się między powierzchniami stawowymi kości.

zgrubiała tkanka osłaniająca wyrostek zębodołowy i z nim zrośnięta, przylegająca ściśle do zębiny oraz wypełniająca przestrzeń między przylegającymi zębami.

część kości szczęk, w której osadzone są zęby.