broń obuchowa 1

noundomain: artefactregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

ogólna nazwa każdego typu broni białej przeznaczonej do zadawania ciosów lub cięć miażdżonych.

Examples

1.Broń obuchowa jest uważana za najstarszy rodzaj broni używanej przez człowieka.

hypernymy

broń biała 1

noun

rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).

meronimia: część

drzewce 1

noun

drążek z drewna, trzon.

meronimia: element kolekcji

topór 1

noun

dawna ciężka broń obosieczna.

pałka 1

noun

rodzaj grubszego kija drewnianego lub wykonanego z innego tworzywa, który bywa używany jako broń obuchowa.

cep 1

noun

broń drzewcowa używana w średniowieczu podobna do zwykłego cepa, ale zakończona żelazną sztabą lub kolcami często połączonymi z rękojeścią łańcuchem.

czekan 1

noun

drzewcowa broń obuchowo-sieczna składająca się z długiego trzonka zakończonego siekierką, zwykle niewielkich rozmiarów, nieco podobna do ciupagi.

maczuga 1

noun

holonimia: część

drzewce 1

noun

drążek z drewna, trzon.

holonimia: element kolekcji

topór 1

noun

dawna ciężka broń obosieczna.

pałka 1

noun

rodzaj grubszego kija drewnianego lub wykonanego z innego tworzywa, który bywa używany jako broń obuchowa.

cep 1

noun

broń drzewcowa używana w średniowieczu podobna do zwykłego cepa, ale zakończona żelazną sztabą lub kolcami często połączonymi z rękojeścią łańcuchem.

czekan 1

noun

drzewcowa broń obuchowo-sieczna składająca się z długiego trzonka zakończonego siekierką, zwykle niewielkich rozmiarów, nieco podobna do ciupagi.

maczuga 1

noun