bruk 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

nawierzchnia ulicy, placu lub chodnika utwardzona za pomocą układania na niej warstwy przylegających do siebie ściśle kamieni, kostek kamiennych, betonowych lub ceramicznych.

Przykłady

1.Daj, by na starość zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone obijać się o miejskie bruki.

hiperonimia

nawierzchnia 1

rzeczownik

twarda wierzchnia warstwa drogi lub ulicy.

meronimia: część

kostka brukowa 1

rzeczownik

element w kształcie kostki kamiennej, betonowej lub ceramicznej, z którego układa się twardą nawierzchnię ulicy, placu lub chodnika.

holonimia: materiał

brukowiec 2

rzeczownik

kamień nadający się na bruk lub ten, który został położony pośród innych tworząc bruk.