bruk 1

noundomain: artefactregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

nawierzchnia ulicy, placu lub chodnika utwardzona za pomocą układania na niej warstwy przylegających do siebie ściśle kamieni, kostek kamiennych, betonowych lub ceramicznych.

Examples

1.Daj, by na starość zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone obijać się o miejskie bruki.

hypernymy

nawierzchnia 1

noun

twarda wierzchnia warstwa drogi lub ulicy.

meronimia: część

kostka brukowa 1

noun

element w kształcie kostki kamiennej, betonowej lub ceramicznej, z którego układa się twardą nawierzchnię ulicy, placu lub chodnika.

holonimia: materiał

brukowiec 2

noun

kamień nadający się na bruk lub ten, który został położony pośród innych tworząc bruk.

Project co-funded by European funds