dzwonnica kościelna charakterystyczna dla architektury włoskiej, wyodrębniona z bryły kościoła i budowana obok niej.

dzwonnica wybudowana przy cerkwi.

budynek, w którym są sprawowane czynności religijne.

w architekturze budowla o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym.

przedmiot składający się z wyprofilowanego hełmu i serca umieszczonego na ruchomym ramieniu (bijaku), który służy do emitowania dźwięków na skutek drgań wywoływanych tym, że serce uderza w hełm; idiofon naczyniowy.

najwyższa, nadwieszona kondygnacja w drewnianych dzwonnicach mieszcząca pomieszczenie na dzwony.

przedmiot składający się z wyprofilowanego hełmu i serca umieszczonego na ruchomym ramieniu (bijaku), który służy do emitowania dźwięków na skutek drgań wywoływanych tym, że serce uderza w hełm; idiofon naczyniowy.

najwyższa, nadwieszona kondygnacja w drewnianych dzwonnicach mieszcząca pomieszczenie na dzwony.