samiec dzika.

młode dzika, szczególnie: w wieku od narodzin do 31 marca roku następnego.

dorodny dzik - przedstawiciel dziko żyjących świniowatych, dzik na odstrzał.

w łowiectwie: samica dzika.

dzik, który ma rok.

zwierzyna, na którą poluje się, strzelając kulami.

Suidae – rodzina dużych, lądowych ssaków parzystokopytnych, występujące w warunkach naturalnych w Europie, Azji (najliczniej) i Afryce; dziki zostały z powodzeniem introdukowane w Ameryce i Australii, natomiast w Polsce występuje tylko dzik (Sus scrofa) i jego domowa forma – świnia domowa (Sus scrofa f. domestica).

zwierzyna, na którą poluje się, strzelając kulami.

Suidae – rodzina dużych, lądowych ssaków parzystokopytnych, występujące w warunkach naturalnych w Europie, Azji (najliczniej) i Afryce; dziki zostały z powodzeniem introdukowane w Ameryce i Australii, natomiast w Polsce występuje tylko dzik (Sus scrofa) i jego domowa forma – świnia domowa (Sus scrofa f. domestica).

w łowiectwie, o jeleniu i dziku: taki, który ma poroże lub szable i fajki.

przedstawiciel rzędu ssaków parzystokopytnych, ssak chodzący na dwóch palcach - racicach.

organizm wielożerny, taki, który nie przejawia wybiórczości (specjalizacji) pokarmowej, jak np. człowiek albo dzik.

kieł dzika.

w łowiectwie: gruba i dłuższa szczecina na grzbiecie dorosłego dzika.

w łowiectwie: ryj dzika.

w łowiectwie: racica dzika.

kieł osadzony w dolnej szczęce samca dzika.

kieł dzika.

w łowiectwie: ryj dzika.

w łowiectwie: racica dzika.

w łowiectwie: oczy większości dużych zwierząt.

kieł osadzony w dolnej szczęce samca dzika.