husyta z najbardziej radykalnego odłamu skupiającego głównie chłopów i plebejuszy; określenie pochodzi od nazwy miasta Tabor (w Czechach), w którym znajdowała się najważniejsza twierdza husycka i w którym funkcjonowała największa osada zorganizowana według doktryny husyckiej.

uczestnik ruchu społeczno-religijnego w Czechach, wykształconego na bazie husytyzmu.

husyta z jednego z radykalnych odłamów husytyzmu.

husyta, najczęściej taki, który należał do któregoś z radykalnych odłamów wczesnego husytyzmu, zwykle takiego, który posiadał armię; słowo może też być używane jako określenie uosobienia ideału cnót husyckich, człowieka mocno oddanego walce o „prawdę Bożą".

zwolenniczka nauczania Jana Husa, zwłaszcza uczestniczka jego ruchu religijnego i społecznego z XV wieku.