skrzydła samolotów naddźwiękowych i przydźwiękowych, ułożone w charakterystyczny kształt trójkąta równoramiennego (przypominający grecką literę Δ).

statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł, utrzymujący się w locie poziomym dzięki ciągowi silnika (silników).

pozbawiony własnego napędu statek powietrzny cięższy od powietrza poruszający się lotem ślizgowym.

aerodyna napędzana ruchem powierzchni nośnych pracujących tak, jak skrzydła u ptaków.

rosyjski samolot myśliwy.

statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł, utrzymujący się w locie poziomym dzięki ciągowi silnika (silników).

pozbawiony własnego napędu statek powietrzny cięższy od powietrza poruszający się lotem ślizgowym.

aerodyna napędzana ruchem powierzchni nośnych pracujących tak, jak skrzydła u ptaków.

rosyjski samolot myśliwy.

element służący do wytwarzania siły nośnej.

część konstrukcyjna skrzydła samolotu mająca na celu przeniesienie obciążeń skrecających, powstałych w wyniku oddziaływania sił aerodynamicznych.

skrzydełko na przedniej krawędzi skrzydła samolotu.

powierzchnia sterowa statku powietrznego (lotki zwykle występują parzyście), służąca do kontroli jego przechylenia (obrotu wzdłuż osi podłużnej).

powierzchnia sterowa umieszczona na krawędzi spływu skrzydła samolotu, która pełni funkcję steru wysokości lub lotki, zależnie od tego, jak zostanie wychylona.

ruchoma powierzchnia sterowa umiejscowiona zazwyczaj w tylnej części skrzydła statku powietrznego, pozwalająca w razie potrzeby znacznie zwiększyć siłę nośną (o 50 - 80%) oraz opór skrzydła; element mechanizacji skrzydła, wykorzystywany zwykle aby umożliwić lot z mniejszą prędkością, a także aby skrócić start i zmniejszyć prędkość podejścia do lądowania.

część konstrukcyjna skrzydła samolotu mająca na celu przeniesienie obciążeń skrecających, powstałych w wyniku oddziaływania sił aerodynamicznych.

skrzydełko na przedniej krawędzi skrzydła samolotu.

powierzchnia sterowa statku powietrznego (lotki zwykle występują parzyście), służąca do kontroli jego przechylenia (obrotu wzdłuż osi podłużnej).

powierzchnia sterowa umieszczona na krawędzi spływu skrzydła samolotu, która pełni funkcję steru wysokości lub lotki, zależnie od tego, jak zostanie wychylona.

ruchoma powierzchnia sterowa umiejscowiona zazwyczaj w tylnej części skrzydła statku powietrznego, pozwalająca w razie potrzeby znacznie zwiększyć siłę nośną (o 50 - 80%) oraz opór skrzydła; element mechanizacji skrzydła, wykorzystywany zwykle aby umożliwić lot z mniejszą prędkością, a także aby skrócić start i zmniejszyć prędkość podejścia do lądowania.