dyszkant 4
rzeczownikdomena: komunikacjarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
przenośnie: głos człowieka, który brzmi jak nieukształtowany głos chłopca przed mutacją (może to być głos nadmiernie wysoki lub np. świdrujące wydawanie dźwięków na przydechu).
Przykłady
- 1.Węgiel rozgorzał pod maszyną, rozległo się tłuczenie, siekanie, szczęk rądli, syczenie pary, a nad tem dyszkant pani kapitanowej i płacz dziecka.
- 2.Już na klatce schodowej słychać było donośny dyszkant sąsiadki spod ósemki.
- 3.Szmer liści przedwcześnie zgrzybiałych drzewek i kaskada słowiczego śpiewu walczą o lepsze z szelestem wykrochmalonych ogonów, brzękiem łyżeczek, basowemi głosami gości i dyszkantem krótko ostrzyżonych, lecz niedość krótko utrzymywanych chłopców.
- 4.— Jankowski z Bukowskim! — pisnął mu dyszkant nad uchem.
- 5.— Norda naddała i idzie od ostu — odpowiedział gość świdrującym uszy starczym dyszkantem.
- 6.Stare brytany ujadają basem, Drą się dyszkantem małe podłe pieski I napełniają ulice hałasem, Skacząc z wściekłością na parkanów deski.
