dyszkant 1
rzeczownikdomena: zjawisko naturalnerejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
w muzyce: odmiana wysokiego głosu ludzkiego.
Przykłady
- 1.Dyszkant nie ma ściśle określonej skali.
- 2.Słowik zaczyna dyszkantem, szczygieł mu wtóruje altem, szpak tenorem huknie czasem, a gołąbek gruchnie basem — gruchnie basem.
- 3.Dyszkant cechuje w górnym rejestrze jasna, niezwykle czysta barwa, klarowność.
- 4.Odniesienie sukcesu przez śpiewającego dyszkantem chłopca w znacznym stopniu uzależnione jest od wieku, w jakim zacznie przechodzić mutację głosu.
- 5.Po cienkogłosym tenorze nastąpił dyszkant, tak przeraźliwy, że żona o mało spazmów nie dostała, aż gdy w końcu dało się słyszeć solo na trąbce, w głuchej rozpaczy odwróciłem się na drugą stronę, ukryłem głowę w poduszkach, zatknąłem uszy i jąłem złorzeczyć nierozsądnej modzie kobiet, które wolą rozpoczynać pożycie małżeńskie w hotelach, zamiast spędzać miodowe miesiące we własnem wygodnem gniazdku.
- 6.W okresie przed dojrzewaniem, u obu płci struny głosowe nie są w pełni wykształcone, dzięki czemu jest możliwe osiągnięcie skali dyszkantu zarówno przez chłopców, jak i dziewczęta.
