wentyl 2
rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
Definicja
w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; piston.
Przykłady
- 1.Technika gry na rogu współczesnym wymaga, aby jednocześnie dąć przez odpowiednio ułożone wargi, obsługiwać wentyle i operować ręką w czarze głosowej instrumentu.
- 2.Sakshorny tenorowe mają po trzy lub cztery wentyle, z których każdy obniża wysokość dźwięku o ton lub pół tonu.
Synonimy
- piston 2
w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; wentyl.


