wentyl 2

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; piston.

  • 1.Technika gry na rogu współczesnym wymaga, aby jednocześnie dąć przez odpowiednio ułożone wargi, obsługiwać wentyle i operować ręką w czarze głosowej instrumentu.
  • 2.Sakshorny tenorowe mają po trzy lub cztery wentyle, z których każdy obniża wysokość dźwięku o ton lub pół tonu.
  • w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; wentyl.

FENG