dwie cienkie płytki o kształcie łopatkowym, w szerszej części płaskie i stykające się krawędziami, w węższej wklęsłe i tworzące rurkę; płytki połączone są na stałe w węższej części; stosowany np. w fagocie i oboju.

prostokątna cienka płytka przytwierdzana jednym końcem w ramce; przekrój okienka ramki jest nieco większy od stroika, którego wolny koniec w czasie drgań waha się swobodnie w obie strony; stosowany np. w akordeonie.

prostokątna cienka płytka przytwierdzana jednym końcem do spodu ustnika; stosowany np. w klarnecie i saksofonie.

instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz instrumentu słup powietrza.

instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz instrumentu słup powietrza.

element pobudzający wibrator do drgań.