erudycja 1

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

obycie i szeroka wiedza o świecie.

  • 1.Właściwa znakomitemu uczonemu lwowskiemu gruntowność, jego ogromna erudycja i cierpliwość badawcza święcą tutaj — w spółce z najżywszem umiłowaniem przedmiotu — liczne triumfy.
  • 2.Wszyscy zarazem podkreślają, że „Odprawa posłów greckich” była owocem nie tylko wielkiego talentu, ale przede wszystkim głębokiej kultury i erudycji autora.
  • 3.Cechuje go erudycja, często posługuje się zwrotami łacińskimi, krzewiąc w córkach, wnukach, wnuczkach, prawnuczce i prawnuku miłość do tego języka.
FENG