obdartus 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

człowiek o odpychającej aparycji, niechlujnie ubrany, taki, który ma na sobie zniszczoną, znoszoną, czasem podartą odzież, łachy.

  • 1. Jednocześnie w otwartem oknie stanął jakiś obdartus, pochylił się naprzód, zrzucił na ziemię siedzącą na ławie Helenkę i schwycił pieniądze.
  • 2.Nigdy w życiu nie widziałem ani sobie nie wyobrażałem podobnego obdartusa. Był odziany w strzępy starego płótna żaglowego i zetlałego ubrania żeglarskiego, a ta niezwykła łatanina trzymała się razem jedynie dzięki kombinacji najróżnorodniejszych i niezgadzających się z sobą wiązadeł, mosiężnych guzików, małych patyczków i okrawków zasmolonego powroza.
  • 3.Znasz ty tego obdartusa, który myśli, że jest rzeźnikiem, dlatego, że roznosi w koszyku zgniłe wątroby i mięso dla kotów?
  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu; biedak, obdartus.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

  • człowiek, który ma zniszczone, podarte ubranie; obdartus, łaciarz.

  • biedak, osoba w połatanych ubraniach.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu; obdartus.

  • człowiek chodzący w zniszczonym, podartym ubraniu.

FENG