alotropowa odmiana tlenu.

mieszanina gazów i aerozoli składająca się na atmosferę ziemską.

organiczny związek chemiczny o wzorze ogólnym R'-S(O)-R" (R', R" = grupa alkilowa lub arylowa).

lek z grupy benzodiazepin, jego działanie uspokajające jest ok. 10 razy silniejsze niż diazepamu; stosowany w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi ze względu na długi okres półtrwania i działanie nasenne oraz anksjolityczne.

związek chemiczny, sól lub ester kwasu azotowego (HNO3); krystaliczna substancja, dobrze rozpuszczalna w wodzie, ma silne właściwości utleniające.

nieorganiczny związek chemiczny, zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; powstaje w wyniku reakcji pierwiastków z tlenem (utlenianie, spalanie) oraz rozkładu związków zawierających tlen.

związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym.

organiczny związek chemiczny, w którym występuje wiązanie C-O-C, przy czym żaden z atomów węgla nie jest związany z więcej niż jednym atomem tlenu.

organiczny związek chemiczny wykazujący właściwości kwasowe.

substancja, która łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną jej przestrzeń.

pierwiastek nie wykazujący właściwości metalicznych.

pierwiastek lub związek chemiczny (oznaczany symbolem [O]), będący w analizowanej reakcji redoks akceptorem (przyjmującym) elektronów.

pierwiastek należący do szesnastej grupy układu okresowego pierwiastków.

ciało cechujące się paramagnetyzmem; umieszczone w zewnętrznym polu magnetycznym wykazuje się namagnesowaniem z kierunkiem zgodnym z kierunkiem pola zewnętrznego, co powoduje, że jest ono przyciągane przez magnes.