rodzaj i sposób podłączenia cewki indukcyjnej, stosowany dawniej w telefonii w celu odtłumienia i poprawy charakterystyki częstotliwościowej linii transmisyjnej (tzw. pupinizacja).

cewka indukcyjna z rdzeniem magnetycznym lub rzadziej bez rdzenia (powietrzna), zapobiegająca nagłym zmianom natężenia prądu elektrycznego lub służąca do ograniczenia prądu przemiennego bez strat mocy, jakie występowałyby, gdyby elementem ograniczającym była rezystancja.

element elektroniczny bierny, który tworzy pewna liczba zwojów przewodnika, wewnątrz lub na zewnątrz których może znajdować się namagnetyzowany rdzeń.