kongruencja 4

rzeczownikdomena: komunikacjarejestr: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

związek składniowy, którego oba człony (nadrzędny i podrzędny) są ze sobą zgodne pod względem formy gramatycznej.

Przykłady

1.Przydawka przymiotnikowa stoi zawsze przed wyrazem określanym (wyjątki spotyka się w poezji) i ma uwspólnioną formę gramatyczną (liczbę i przypadek) – występuje kongruencja, podobnie jak w języku polskim.
2.Każda z końcówek pytających jest w pełnej kongruencji co do osoby, liczby i czasu ze zdaniem głównym.
3.Odnaleziony materiał źródłowy pozwala stwierdzić, że galijski pod względem kongruencji nie odstaje od innych języków indoeuropejskich z podobnie rozwiniętą fleksją.
4.Młodsze dzieci używały tego samego znaku, ale modulowały go, otwierając palce w pozycji mówcy i zamykając je w pozycji adresata – była to kongruencja czasownika.

związek zgody 1
relacja składniowa, wymagająca od obu członów (nadrzędnego i podrzędnego) zgodności pod względem formy gramatycznej.