okręt wiosłowo-żaglowy używany od końca XVI wieku do połowy XVIII wiek, wyposażony w ciężkie i lekkie działa.

okręt wiosłowo-żaglowy, używany na Morzu Śródziemnym po upadku Cesarstwa Rzymskiego przez floty Bizancjum (główny typ okrętu wojennego) i Arabów.

okręt bojowy Wikingów.

rodzaj lekkiego rzymskiego okrętu, z dwoma rzędami wioseł i o małej wyporności.

zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych.