nazwa oddziałów wojska, wyszkolonych i wyekwipowanych specjalnie do morskich operacji desantowych i walk w rejonach przybrzeżnych, w tym także do szturmu na umocnione pozycje przeciwnika na wybrzeżu (plażach, w portach itd.).

rodzaj oddziałów wojskowych w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, do której rekrutowani byli jedynie chłopi z dóbr królewskich w Koronie od 1578 i na Litwie od 1595.

lądowe siły zbrojne danego kraju; wojska lądowe.

lądowe siły zbrojne danego kraju; wojska lądowe.

brak danych

kompania ze sztandarem i orkiestrą oddająca honory dostojnikom państwowym i wojskowym oraz asystująca przy uroczystościach.

wojsko walczące lub poruszające się na koniach.

jednostka w strukturze organizacji wojskowej wyodrębniona na przykład na podstawie rodzaju broni.

brak danych

formacja w antycznej Grecji.

ciężkozbrojny piechur; hoplici walczyli w szyku zwanym falangą.

żołnierz służący w piechocie.

żołnierz zaciężnych formacji piechoty z końca XV i z XVI wieku, wzorowanych na oddziałach zaciężnych Szwajcarów zbrojnych w piki, halabardy, rusznice i miecze; oddziały lancknechtów wywodziły się z krajów niemieckojęzycznych, jednak służyły w rozmaitych armiach w Europie.

w starożytnej Grecji: lekkozbrojny piechur walczący za pomocą włóczni.

żołnierz służący w piechocie.