pelagianizm 1

rzeczownikdomena: myślenierejestr: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

nurt wczesnochrześcijańskiej teologii duchowości, której głównym założeniem jest przekonanie o sile i jakości ludzkiej natury zdolnej do przezwyciężenia grzechu i osiągnięcia świętości bez działania łaski Bożej.

Przykłady

1.Pelagianizm w wyniku kontrowersji wewnątrzkościelnej, uznany został przez synody katolickie i papieży, a następnie Sobór efeski (431) za niezgodny z doktryną chrześcijańską, czyli herezję.
2.Pelagianizm jako system został rozwinięty przez uczniów Pelagiusza: Celestiusza (IV wiek/V w.) i Juliana z Eclanum (ok. 386–454).