stoicki spokój 1

postawa pełna opanowania, niewzruszony spokój, tendencja do unikania dużych wahań nastroju, w myśl zasady starożytnych stoików, by osiągać szczęście przez wewnętrzną dyscyplinę moralną, sumienne spełnianie obowiązków oraz odcięcie swoich emocji od zdarzeń zewnętrznych, czyli utrzymywanie stanu spokojnego szczęścia niezależnie od zewnętrznych warunków.

niczym niezachwiany spokój.