włóczyć się 1

czasownikdomena: v ruchrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

przemieszczać się bez określonego celu, bywając w różnych miejscach.

Przykłady

1.Nie włóczyłeś się po Francji, po Włoszech, po Niemczech?
2.W tych ostępach włóczyły się stada wilków.
3.Włóczył się półprzytomny za Helą, zwiedzając świątynie, teatry i zakazane spelunki, patrząc na pogromców węży i fakirów, wyprawiających w biały dzień niepojęte cuda.
4.Pod pozorem kwesty włóczył się od wczesnego rana do późnej nocy po zajazdach, handlach, warsztatach i szynkowniach, wszędzie ognistym słowem, to przypowieścią lub rubaszną facecją budził sumienia i wystawując grozę położenia ojczyzny nawoływał do oręża.
5.- Nieszczęśliwi - mówili ludzie pobożni - po zgonie musieliby się włóczyć po ziemi, ażby nie zgniły ich ciała.
6.Była używana na prześpiegi, gdyż pod pozorem handlu włóczyła się ze swoim kramikiem po koszarach i kwaterach.
7.Pół roku włóczył się po indyjskich bezdrożach, szukając oświecenia.

błąkać się 1
przemieszczać się po jakimś terenie bez określonego celu lub nie mając się gdzie podziać.
szwendać się 1
poruszać się po jakimś terenie w różnych kierunkach, nie mając konkretnego celu.
tłuc się 1
szwendać się.
tułać się 1
przemieszczać się z miejsca na miejsce, błąkać się.
wałęsać się 1
chodzić z miejsca na miejsce, nie mając konkretnego celu.
pętać się 1
poruszać się po jakimś terenie, nie mając konkretnego celu.
pałętać się 1
poruszać się po jakimś terenie, nie mając konkretnego celu, kręcić się bez celu.