ukierunkować 1

czasownikdomena: zmianarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

przenośnie: nadać kierunek, cel i sposób realizacji zadania jakiemuś działaniu.

  • 1.Można powiedzieć, że zyskany zbyt rudy żelaza na rynku niemieckim w poważnym stopniu uwarunkował i ukierunkował w kwestii niemieckiej oficjalną politykę zagraniczną rządu szwedzkiego, szczególnie po 1933 roku Sandler był za polityką twórczej neutralności, za tzw. rozbrojeniem zabezpieczonym, za stosowaniem efektywnych sankcji wobec agresorów.
  • 2.Dodatni wywiad rodzinny w kierunku HI powinien ukierunkować ultrasonografistę na drobne, ale znaczące objawy zespołu.
  • 3.W roku 1969 rozpoczęto czwartą pięciolatkę, a rząd ukierunkował wzrost na poziomie 5,7% oraz postawił sobie jako cel „wzrost stabilności i stopniowe osiąganie samodzielności”.
  • 4.Arystokratyczne pochodzenie rodziny Platona ukierunkowało jego zapatrywania polityczne i umożliwiło podjęcie kosztownej edukacji.
  • 5.W 2008 zaczął współpracę z trenerem Kote Razmadze, który ukierunkował jego treningi pod kątem armwrestlingu.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG