wykręcić się 2

czasownikdomena: v mówienierejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

przenośnie: wymigać się, wyjść z jakiejś sytuacji stosując wykręt lub inny wybieg, najczęściej: posługując się wymówką.

  • 1.Wykręcił się od udziału w tym obiedzie, mówiąc, że nie lubi dziczyzny.
  • 2.Rzecz prosta, iż mogłem się wykręcić zmęczeniem, co byłoby dostateczną wymówką; atoli sądziłem, iż wypada mi powiedzieć parę słów prawdy.
  • 3.Myślał, że wykręci się przed pójściem do kościoła udając, że jest chory.
  • 4.Wyrwicz, serdeczny i ugrzeczniony wogóle, ukochał przedewszystkiem tych opornych; dosięgał ich, najmniej co tydzień, listem lub osobiście; ponieważ zaś pozbyć się człowieka, otoczonego czcią i zaufaniem ogółu, nie było łatwo, oporni używać musieli całej swej pomysłowości, aby się wykręcić od datku.
  • 5.Strasznie nie lubiła tego obowiązku i na szczęście w ten piątek wykręciła się jakoś, i nie musiała jechać z dziećmi na wycieczkę.
  • 6.Udało mi się wykręcić od tej wizyty u teściów.
  • 7.Mikołaj przyjął go na ganku, a na pierwsze słowa delikwenta, któremi chciałby był się wykręcić chytrze i obleśnie, odpowiedział gradem obelg i przekleństw dosadnych, okładając go w dodatku pięścią, gdzie się udało.
  • 8.Nie przystałaś na żaden nikczemny kompromis i nie starałaś się pani wykręcić się od walki żadnym ze sposobów, które przysługują kobiecie, więc ani nastawianiem sieci, ani też małżeństwem dla interesu.
  • 9.Twierdząc, że na nich włożeł Bóg, czemu nie zdolą, I chcą mu się wykręcić, jako mówią, sianem, Czyniąc dobrego ojca tak śmiało tyranem; Chcą złość nieudolnością zasłonić zuchwale, Że, kto czyni, co może, pełni zakon cale.
FENG