bek 2

rzeczownikdomena: komunikacjarejestr: pot.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

głośny ustawiczny płacz, zazwyczaj zawodzenie przerywane czknięciami.

Przykłady

1.Nogi, ręce, sznurowadła, paski od swetera, wstążki, warkocze, falbanki majtek wiewały w powietrzu, a bek rozpaczliwy rozdzierał jesienne sielskie powietrze.
2.Jak mi Bóg miły Teklusiu, dajcie no tym bekom pokój, bo mnie te wasze łzy tak łechcą, że mi się zaraz do korbacza zachciéwa.
3.Mogliście się już przez tyle lat wypłakać. Nie czas nam na beki a lamenta!
4.Więc jeden zaraz w bek, bo ojciec jego stał w progu i pogroził mu ręką.
5.Skarżył się z bekiem, że go pan zbił i wygnał z domu.
6.Zawołali chłopaka, ksiądz mu dał złotówkę i polecił przynieść o zmroku, skoro wróci z objazdu, ale Witek uderzył w bek i zaraz po wyjściu księdza zabrał boćka do obory i tam ryczał prawie do wieczora, że stary musiał go przyciszać rzemieniem, przypominając odniesienie ptaka.
7.Spazmy i beki, gdzie się obrócić.