kalomel 1

noundomain: substanceregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

Hg₂Cl₂ – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na I stopniu utlenienia.

Examples

1.W leczeniu suchot Pitcairne przepisywał kalomel (chlorek rtęci), wywary z kolcorośla i stosował lewatywy.
2.W 1948 roku dowiódł, że tajemnicza "różowa choroba" (polienuropatia erytrodermiczna, ang. pink disease) jest w istocie patognomonicznym objawem przewlekłego zatrucia kalomelem.
3.Do ówczesnej alopatii Hahnemann zaliczył na przykład: upuszczanie krwi z żył, terapie z użyciem pijawek, przykładanie do skóry rozgrzanych do czerwoności elementów stalowych, podawanie doustne lub doodbytnicze soli metali ciężkich takich jak kalomel i arszenik by wywołać wymioty lub purgację jelit, lewatywy z dymu tytoniowego, kąpiele we wrzątku czy podtapianie.

chlorek rtęci(I) 1
nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na I stopniu utlenienia.