kalomel 1
rzeczownikdomena: substancjarejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
Hg₂Cl₂ – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na I stopniu utlenienia.
Przykłady
- 1.Do ówczesnej alopatii Hahnemann zaliczył na przykład: upuszczanie krwi z żył, terapie z użyciem pijawek, przykładanie do skóry rozgrzanych do czerwoności elementów stalowych, podawanie doustne lub doodbytnicze soli metali ciężkich takich jak kalomel i arszenik by wywołać wymioty lub purgację jelit, lewatywy z dymu tytoniowego, kąpiele we wrzątku czy podtapianie.
- 2.W 1948 roku dowiódł, że tajemnicza "różowa choroba" (polienuropatia erytrodermiczna, ang. pink disease) jest w istocie patognomonicznym objawem przewlekłego zatrucia kalomelem.
- 3.W leczeniu suchot Pitcairne przepisywał kalomel (chlorek rtęci), wywary z kolcorośla i stosował lewatywy.
Synonimy
- chlorek rtęci(I) 1
nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na I stopniu utlenienia.
