bandoneon 1
noundomain: artefactregister: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
instrument z grupy idiofonów dętych klawiszowych (według innej klasyfikacji należy do grupy aerofonów), rodzaj harmonii ręcznej w typie concertiny, często mylony z akordeonem.
Examples
- 1.Bandoneon posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę.
- 2.Pierwotnie bandoneon miał służyć do grania muzyki religijnej w kościołach; współcześnie wykorzystywany jest przede wszystkim do grania tanga.
- 3.W Polsce jako pierwszy na bandoneonie diatonicznym zaczął grać Wiesław Prządka.


