bandoneon 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

instrument z grupy idiofonów dętych klawiszowych (według innej klasyfikacji należy do grupy aerofonów), rodzaj harmonii ręcznej w typie concertiny, często mylony z akordeonem.

Przykłady

1.W Polsce jako pierwszy na bandoneonie diatonicznym zaczął grać Wiesław Prządka.
2.Bandoneon posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę.
3.Pierwotnie bandoneon miał służyć do grania muzyki religijnej w kościołach; współcześnie wykorzystywany jest przede wszystkim do grania tanga.