fronton 1

fragment ściany na wysokości poddasza w dachu dwuspadowym, pulpitowym, półszczytowym ograniczony połaciami dachu lub ozdobne zwieńczenie elewacji lub jej części np. ryzalitu, portalu, obramienia okiennego oparte na kształcie trójkąta.

element architektoniczny; wewnętrzne trójkątne pole frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbami, stanowiące charakterystyczny element monumentalnych budowli w różnych stylach (zwykle kojarzony ze stylem klasycznym, ale też np. z gotykiem).

element architektoniczny; wewnętrzne trójkątne pole frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbami, stanowiące charakterystyczny element monumentalnych budowli w różnych stylach (zwykle kojarzony ze stylem klasycznym, ale też np. z gotykiem).