state | property

noun

człowiek, który jest niepokorny, zbuntowany.

value of the attribute

noun

zespół cech psychicznych najczęściej człowieka (także zwierzęcia).

noun

sposób bycia, zespół postaw, czynności i zachowań (najczęściej w odniesieniu do człowieka).

buntowniczy 1

adjectivedomain: adj qualityregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

o człowieku lub jakiejś ludzkiej zbiorowości: taki, który skłonny jest do buntu, łatwo może się zbuntować.

Synonyms

buntowny 1
o człowieku lub jakiejś ludzkiej zbiorowości: taki, który skłonny jest do buntu, łatwo może się zbuntować.

hypernymy

adjective

zazwyczaj o człowieku: taki, który ma umiarkowane chęci do danego działania, skłania się ku czemuś.

adjective

o człowieku: nieuległy, taki, który nie wykazuje pokory, nie podporządkowuje się.