stan|cecha

rzeczownik

człowiek, który jest niepokorny, zbuntowany.

wartość_cechy

rzeczownik

zespół cech psychicznych najczęściej człowieka (także zwierzęcia).

rzeczownik

sposób bycia, zespół postaw, czynności i zachowań (najczęściej w odniesieniu do człowieka).

buntowniczy 1

przymiotnikdomena: przymiotnik jakościowyrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

o człowieku lub jakiejś ludzkiej zbiorowości: taki, który skłonny jest do buntu, łatwo może się zbuntować.

Synonimy

buntowny 1
o człowieku lub jakiejś ludzkiej zbiorowości: taki, który skłonny jest do buntu, łatwo może się zbuntować.

hiperonimia

przymiotnik

zazwyczaj o człowieku: taki, który ma umiarkowane chęci do danego działania, skłania się ku czemuś.

przymiotnik

o człowieku: nieuległy, taki, który nie wykazuje pokory, nie podporządkowuje się.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich