karciciel 1
rzeczownikdomena: osobarejestr: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
ktoś surowy, ktoś, kto karze, karci, przywołuje do porządku.
Przykłady
- 1.Czyżby klękał tak przed popiołami Danta najpotężniejszy geniusz plastyczny — Michał Anioł, gdyby czuł w nim jeno politycznego satyryka lub karciciela, czyżby w sonetach śpiewał chwałę męża stanu?
- 2.Nauczyciel powinien przede wszystkim wspierać swoich uczniów, bo jeżeli będzie tylko karcicielem, to nigdy nie odniesie wychowawczego sukcesu.
- 3.Rozprawiwszy się z Kleonem, zapalczywy młody poeta zapragnął wypowiedzieć zdanie także o tym kierunku, w którym upatrywał istotną szkołę demagogji — o «ruchu sofistycznym» z jego kultem wymowy przekonywającej; ulegając atoli starodawnemu błędowi, za przywódcę tego ruchu poczytywał Sokratesa, t. j. właśnie tego, kto był niezmordowanym przeciwnikiem i karcicielem sofistów.
