rozpustny 1

adjectivedomain: adj qualityregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

rozwiązły, taki, który żyje nieobyczajnie, nie jest powściągliwy (szczególnie seksualnie).

  • 1.Kobieta rozpustna, chociaż widzi przez cały dzień setki objawów opinii publicznej co do siebie, wierzy wytrwale, że uchodzi wogóle za kobietę uczciwą i że tylko mała liczba jej poufników dawnych i nowych (mówię mała ze względu na publiczność) zna i utrzymuje w tajemnicy przed światem, a nawet jedni wobec drugich, prawdziwą jej wartość.
  • 2.Wkrótce potem Alexander ożenił się z Kleopatrą, rozpustną córką Ptolemeusza Filometora, sam też oddał się najwszeteczniejszej rozpuście, poczem Demetryjusz Nikator, syn Sotera, po krótkiej walce strącił go z tronu i kazał zamordować.
  • o człowieku: taki, który w życiu kieruje się odczuwaniem przyjemności, nie jest moralny, lekceważy normy kulturowe, jest rozpustny, nie zna umiaru.

  • zazwyczaj o człowieku: taki, który oddaje się rozpuście.

Project co-funded by European funds

FENG