wszeteczny 2

adjectivedomain: adj qualityregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

zazwyczaj o człowieku: taki, który oddaje się rozpuście.

  • 1.Znam ja te pany, którzy na wszetecznego i patrzyć nie mogą, a skromnego, miernego barzo miłują.
  • 2.Lud powrócił do kultu wszetecznej bogini.
  • 3.A żebyście, plugawcy, zczeźli i zmarnieli, Wszeteczny Furyusie, sprośny Aureli! Że tam moje wierszyki za pieprzne i tłuste, Wyście mi zarzucili haniebną rozpustę!?
  • o człowieku: taki, który w życiu kieruje się odczuwaniem przyjemności, nie jest moralny, lekceważy normy kulturowe, jest rozpustny, nie zna umiaru.

  • rozwiązły, taki, który żyje nieobyczajnie, nie jest powściągliwy (szczególnie seksualnie).

FENG