paproć drzewiasta 1

paproć wykształcająca pień, osiągający u współczesnych roślin do 20 m (rzadko nawet do 25 m) wysokości i 0,5 m średnicy; pień jest zwykle nierozgałęziony lub słabo rozgałęzia się na szczycie, w każdym wypadku zakończony jest pióropuszem pierzasto podzielonych liści, co przypomina pokrojem kłodzinę palm, w odróżnieniu jednak od pnia palm i innych roślin nasiennych jest on pionowo rosnącym kłączem.