paproć drzewiasta 1
rzeczownikdomena: roślinarejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
Definicja
paproć wykształcająca pień, osiągający u współczesnych roślin do 20 m (rzadko nawet do 25 m) wysokości i 0,5 m średnicy; pień jest zwykle nierozgałęziony lub słabo rozgałęzia się na szczycie, w każdym wypadku zakończony jest pióropuszem pierzasto podzielonych liści, co przypomina pokrojem kłodzinę palm, w odróżnieniu jednak od pnia palm i innych roślin nasiennych jest on pionowo rosnącym kłączem.
Przykłady
- 1.Paprocie drzewiaste były obecne w okresie karbonu i permu, przy czym dominowały wówczas paprocie strzelichowe (Marattiopsida), np. dorastająca do 10 m wysokości Asterotheca arborescens oraz Megaphyton.


