Asplenium adiantum-nigrum - gatunek paproci; główny obszar występowania znajduje się w Europie Zachodniej i Południowej, a północna granica zasięgu dochodzi do Irlandii i południowo-zachodniej części Półwyspu Skanynawskiego, występuje także dysjunktywnie na Kaukazie, w Himalajach, w środkowej i południowo-wschodniej Azji, w południowo-wschodniej i środkowej Afryce, Ameryce Północnej i Australii, w Polsce obecnie (dane do 2008 r.) występuje tylko na Dolnym Śląsku, głównie w Górach Sowich, i jest objęta ochroną ścisłą.

Asplenium cuneifolium - gatunek paproci z rodziny zanokcicowatych; występuje w południowych Chinach i w Europie, w Polsce na skałach serpentynowych na przedgórzu Sudetów.

Asplenium onopteris – gatunek paproci z rodziny zanokcicowatych; gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski i uznany w Polsce za wymierający, krytycznie zagrożony.

Asplenium ruta-muraria – gatunek należący do rodziny zanokcicowatych; jest to gatunek pospolity; roślina trwała o wysokości od 5 do 15 cm, o drobnych zimotrwałych listkach.

Asplenium septentrionale – gatunek należący do rodziny zanokcicowatych; występuje od lipca do sierpnia w szczelinach skał i murów (nie może być wapieni), najczęściej na Śląsku, w Górach Świętokrzyskich, w górach wysokich dość rzadko; wyglądem bardziej przypomina trawę niż typową paproć.

Aspleniaceae - rodzina paproci z rzędu paprotkowców, czasami włączana do monotypowego rzędu Aspleniales; obecnie zalicza się do niej dwa rodzaje: zanokcicę (Asplenium) oraz Hymenasplenium; zaliczany czasem do niej języcznik jest przez innych botaników uznawany za synonim zanokcicy.

Aspleniaceae - rodzina paproci z rzędu paprotkowców, czasami włączana do monotypowego rzędu Aspleniales; obecnie zalicza się do niej dwa rodzaje: zanokcicę (Asplenium) oraz Hymenasplenium; zaliczany czasem do niej języcznik jest przez innych botaników uznawany za synonim zanokcicy.

roślina o charakterystycznych, pierzastych liściach.