zawłoka 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

człowiek, który jest obcy, nie należy do grupy, przybysz, włóczęga, przybłęda.

Przykłady

1.— Już tam nie tyle chodzi mi o samego dziedzica, bo między nami mówiąc, to jeszcze nie złe byłoby człeczysko — rzekł potrząsając głową — ale ten zawłoka, to istny czort, taj tylko.
2.— Szelma! — pomyślał sobie Jarema — jak każdy zawłoka, co nie należy do gromady.
3.— Héj mój mocny Boże! i pies dworski tutaj szczeka na mnie, jakbym był dziadem, lub zawłoką. Ja, w gromadzie Nowowiejskiéj dziadem, zawłoką!...
4.— Więc o samych jeno zołzach i zawłokach traktują te wszystkie bibuły? — czepiał się jeszcze Krzysztof.
5.— Słuchaj ty psie cygański — wrzasnął przytłumionym i drzącym z gniewu głosem, trzęsąc silnie swym spólnikiem — zkądeś sprowadził tego zawłokę?
6.Szlachcic wypalił kilka gromnic; do wzgórza nad parowem wydeptał ścieżkę, wyglądając Radysza; Mateuszowi Pirogowi, który go zwał zawłoką, urwipołciem, złamał już trzy żebra i jedno wybił oko, a staruszka jak sobie żyła tak żyła, a bednarza jak nie było, tak nie było!
7.Na pohybel zawłokom, psom parszywym!...

przywłoka 2
obcy, przybłęda, ktoś, kto nie wiadomo skąd się wziął (jego pochodzenie jest nieznane i raczej nieprominentne), ktoś, na kogo obecność patrzy się niepzychylnie.