beta bloker 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

lek działający antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne, który hamuje aktywność układu współczulnego, wywierając działanie na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

  • 1.Nieselektywny lek beta-adrenolityczny (beta bloker), bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, mający działanie stabilizujące błonę komórkową.
  • lek działający antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne, który hamuje aktywność układu współczulnego, działając na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

  • lek działający antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne, który hamuje aktywność układu współczulnego, działając na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

  • lek działający antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne, który hamuje aktywność układu współczulnego, działając na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

  • lek działający antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne, który hamuje aktywność układu współczulnego, działając na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

  • lek, który hamuje aktywność układu współczulnego, działając na niemal cały organizm; stosowany w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG