forma konkrecji występująca w silnie zbielicowanych glebach bielicowych, bielicach i glejobielicach.

wytrącenia uwodnionych tlenków żelaza, które wraz z domieszką koloidalnej krzemionki, frakcji ilastej czy fosforanów spajają okruchy mineralne i szczątki organiczne, tworząc w profilu glebowym różnej wielkości czarnobrunatne bryły lub trudne do przebicia warstwy.

nieorganiczny związek chemiczny, składający się z żelaza i tlenu.