turma 3

rzeczownikdomena: relacjarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

instrument wymierzania kary, instytucja zajmująca się wykonywaniem wyroków pozbawienia wolności lub innych środków o charakterze izolacyjnym, także metonimicznie: kara odbywana w tej instytucji; nazwa odnosi się do więzień w carskiej Rosji i w Związku Radzieckim oraz w krajach totalitarnych i w średniowieczu, może pochodzić od rosyjskiego słowa tiur’ma lub niemieckiego słowa Turm, stąd szerszy zakres użycia niż tiurma.

  • 1.Zaś na ulicach usłyszysz tam rzeczy takie, za które u nas turma i klątwa.
  • 2.Pojechał głosić Słowo Boże do krajów Saracenów, którzy uraczyli go za to turmą i knutem.
  • 3.Atrakcją turystyczną w Bieczu jest turma pod wieżą ratuszową, czyli średniowieczne lochy miejskie.
  • 4.Na czele całego interesu stało trzech facetów, którzy lata życia odsiedzieli w węgierskich turmach, prześladowani przez oficerów bezpieki.
  • 5.Warunki, w jakich przebywają tam ci więźniowie, niejednokrotnie prześcigają osławione turmy carskie i przeobrażają te więzienia w miejsce kaźni.
  • instrument wymierzania kary, instytucja zajmująca się wykonywaniem wyroków pozbawienia wolności lub innych środków o charakterze izolacyjnym, także metonimicznie: kara odbywana w tej instytucji; w szczególności w carskiej Rosji i Związku Radzieckim, rzadziej w odniesieniu do innych (totalitarnych) krajów lub do średniowiecza.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG