język z grupy skandynawskiej języków germańskich; mówi się nim w Danii i Szlezwiku-Holsztynie w północnych Niemczech, jest językiem urzędowym w Danii, na Wyspach Owczych.

język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii (tu, obok fińskiego, to język urzędowy); język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.

język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy w Norwegii.

język z grupy języków nordyckich, którym posługują się Islandczycy.

język z grupy języków indoeuropejskich, w którym głoska k nie przekształciła się w ś/s; języki kentum nie stanowią grupy generycznej.